Even eenhele snelleupdate :) Hoor dat het weer daar iets beter wordt eind deze week? Zou mooi zijn.Hier nog altijd hetzelfde, zonnig en warm.

De titel van de blog, es la vida, is een zin die ik hier opvallend vaak hoor. Lekker nuchter, relativerend, dat is het leven. Mensen zijn arm en toch is het leven duur. Maarja, es la vida.

Dit weekend ben ik met7 anderen naar Monterrico geweest, een plaatsje in het zuiden van Guatemala, aan de Grote Oceaan. Erg bijzonder, we hebben maar twee uur gereden, maar wat een verschil in temperatuur en omgeving. Het is daar ongeveer tropisch, inclusief de regen (gelukkig alleen savonds). Overdag echt ontzettend warm, zonder zwembad niet uit te houden. Het zandstrand is er zwart, heel apart. Als je van een afstandje kijkt lijkt het bruin, maar van dichtbij is het echt pikzwart. Heb er foto's van, misschien dat ik die er straks op kan zetten. De golven waren enorm hoog en de stroming erg sterk, dus echt zwemmen kon niet in de oceaan. Meer een beetje vallen en opstaan, maar dat is ook leuk. Zaterdagmiddag zijn we naar een schildpaddenreservaat geweest, waar weet ik hoeveel soortenschildpadden beschermd leven. Niet alleen schildpadden, maar ook verschillende soorten leguanen en krokodillen. Was mooi om te zien, alleen ontzettend veel muggen daar! En DEET helpt dan echt niet meer.

Sowieso veel bijzondere dieren gezien, vooral vogels. De enige vogel die ik daar gezien heb die ik welken, is de kip. En de insecten natuurlijk. Gele, blauwe, rode muggen muggen en nog eens muggen. En mieren, maar dan 20 keer uitvergroot :P Wat ik vooral grappig vond waren de varkens, die overal en nergens door het stadje liepen. De eerste keer sta je stomverbaasd te kijken, maar een dag later loop je er langs, geef je ze een aai over hun hoofd en loop je verder. Veel palmbomen, en andere mooietropische planten gezien. De tweede ochtend ben ik om 5 uur opgestaan voor een boottochtje (soort grote gondel) over het riviertje, door de rimboe. Heel mooi en vredig, veel vogels gezien. En Monterrico is goedkoop! Echt veel goedkoper dan Antigua. We zaten bijvoorbeeld in hetmeest luxehotel van de stad (moet je je nog niet heel veel bij voorstellen hoor), en betaalden 40Q per persoon per nacht, wat ongeveer 4 euro is.

Met de shuttle op de terugweg een beetje pech gehad, was ontzettend oud, zijn in totaal drie keer gestopt. Twee keer om een band op te pompen, en een keer om hem uiteindelijk toch maar te verwisselen.

Maandagochtend, gisterochtenden vanochtend weer Spaanse les. De lessen zijn heel intensief, maar het gaat dan ook ontzettend hard. Je moet je voorstellen dat je elke ochtend een paar uur lang met 1 leraar constant Spaans praat, dan naar huis gaat waar je gastgezin Spaans spreekt, dan naar je vrijwilligersproject waar iedereen Spaans praat, kindjes en verpleegsters, dan weer naar huis, zelfde verhaal. Maar ik ben er ontzettend blij mee, want ik oefen ontzettend veel zo.

Ik heb besloten mn tijd te gaan verdelen tussen La Guarderia en Hospital Hermano Pedro. In La Guarderia hebben ze echt een vrijwilliger nodig, daar hebben ze in de middag niemand. En ongeveer 15 peuters (ik werk met de peuters) op 1 leidster is een beetje veel. Maandagmiddag ben ik begonnen in La Guarderia. De kindjes slapen van 2 tot 3, dan worden ze gewassen, ingecremed en hun haar gekamd, en dan gaan ze spelen. Ik help daar dan mee, en daarna ga ik met ze spelen. Tot ongeveer 6 uur, het ligt eraan hoe laat de kindjes op worden gehaald door hun ouders. Het communiceren met de kindjes gaat ontzettend moeilijk, ze praten snel, onduidelijk (zonder tanden) en maken hun zinnen niet af. Maar misschien dat dat nog beter wordt.

Gisteren ben ik naar Hermano Pedro geweest, het ziekenhuis. Daar werk ik ook met de kinderen, alleen nu in de leeftijd van 5 tot 29 (!) jaar. De meeste zijn tussen 5 en 12, maar omdat ze geestelijk en/of lichamelijk beperkt zijn blijven ze natuurlijk altijd klein. Sommige kunnen een beetje praten, rechtop zitten en spelen, anderen zijn er slechter aan toe en kunnen helemaal niets. Ze hebben allemaal een eigen bedje met spijlen eromheen, doet me erg denken aan een soort kooi. Toen ik er kwam moest ik wachten op de flessen voor de kinderen die werden klaargemaakt, en werd meteen aangesproken door een jongetje. Na 5 minuten was ik 'Jana' gedoopt, en was ik vele kusjes en knuffels rijker. Super aandoenlijk! Zo lief.

Ik kon samen met een andere vrijwilliger helpen met het geven van de fles, wat nog redelijk moeilijk gaat als je bedenkt hoe ze eraan toe zijn. Maar met veel geduld lukte het wel. Daarna werd het merendeel uit hun bedjes gehaald en in een speciale rolstoel gezet, de meesten kunnen deze besturen door met hun knieen tegen een stuurknuppel aan te drukken.
Tot een uur of4 wordt er gespeeld (rondgereden) en tv gekeken, daarna krijgen de kinderen hun avondeten. Wat ook weer erg veel tijd in beslag neemt, maar als je ze dan ziet smullen van een of ander rijstprakje maakt dat niks meer uit.
Het is me ontzettend meegevallen in het ziekenhuis, ik denk dat ik het daar nog leuker vind dan in La Guarderia. Dat blijft een gewoon kinderdagverblijf, zij het met een doel en een sociale achtergrond. Maar omdat ik daar echt nodig ben, zal ik daar toch vaker heengaan dan naar het ziekenhuis.

Nogmaals bedankt voor alle leuke reacties! En tot schrijfs :)