Alweer een week voorbij. Gaat echt supersnel. Vorige week woensdag is mijn nieuwe 'zus' gekomen, een meisje van 24 uit New York. Dacht dat ze t weekend pas zou komen, maar dit is nog beter, gezellig! Vorige week heb ik alle middagen gewerkt, dinsdag in het ziekenhuis, woensdag en donderdag in La Guarderia en vrijdag weer in het ziekenhuis. Donderdag na het werk een tuctuc naar huis genomen, één keer en nooit weer in Antigua haha! Met die straten hier niet echt een pretje.. ziet er prachtig uit, maar het loopt en rijdt voor geen meter.

Vrijdag aan het eind van de middag vertrok mijn shuttlebus naar Semuc Champey. Ging deze keer alleen, maar zaten meer mensen in de bus en het was wel gezellig. Mocht ook wel, want de reis duurde uiteindelijk 9 uur. Laatste dik uur over een onverhard kalkzandstenen pad, heerlijk door elkaar gerammeld. Was een erg verlaten stuk, zijn het laatste uur geen auto/lantaarnpaal/huis tegengekomen. Maar na een uur waren er opeens overal lichtjes, het dorp Lanquin. Kwam er na middernacht aan, dus kon van de omgeving niet veel zien. Sliep in Retiro Lodge, een soort van park met verschillende houten hutjes op poten, waarin de gasten slapen. Werd meteen bij binnenkomst in mijn 'hut' begroet door een enorme (maar ook echt enorme) kakkerlak, ook fijn :P De mensen die mij een beetje kennen weten dat ik de rest van de nacht niet echt meer geslapen heb.

We stopten bij een rivier, waar we eerst één voor één van een reuzenschommen de rivier in sprongen. Daarna kregen we touwen om onze slippers/schoenen, allemaal een lange witte kaars in de hand en gingen we de grotten in. Werden vantevoren een aantal keer gewaarschuwd dat het best gevaarlijk was, en als je ook maar enige problemen met je gezondheid had, of hoogtevrees of claustrofobie, mocht je niet mee. De grotten waren echt supermooi van binnen. Moesten stukken lopen met het water tot de knieën, stukken klimmen op trappetjes of tegen een waterval omhoog, maar ook hele stukken zwemmen omdat het water er diep was. En dat alles dus met een brandende kaars in de hand, soms best lastig. Vooral dat zwemmen was een grappig gezicht, een hele rij hoofdjes met kaarsvlammen ernaast, verder zag je niks in het donker. Ook de scherpe rotsen onder water of langs de kant niet, en de glibberige stukken rots. Leverde de nodige valpartijen op. Na twee uur had iedereen het ijskoud, en zat iedereen onder de blauwe plekken, schrammen en schaafwonden, maar het was prachtig.

Buiten kregen we allemaal een grote zwarte band, waarmee we een eind langs de rivier omhoog liepen. Vervolgens gingen we hetzelfde stuk over de rivier in de band weer naar beneden, leuk! Daarna gingen we naar het natuurpark, Semuc Champey. We begonnen bij de natuurlijke zwembaden, prachtig blauw en superhelder. Na ongeveer een uur te hebben gezwommen, zijn we met een knettergekke gids de berg op gegaan naar een uitkijkpunt. Levensgevaarlijk op sommige stukken (de meesten nog steeds op slippers), supersteil en boven gekomen was iedereen doodop en doorweekt van het zweet. Maar ook dit was weer de moeite waard, we hadden er een supermooi uitzicht over alle baden van Semuc Champey. Hetzelfde stuk ook weer naar beneden, en vervolgens in de stromende regen in de pickup weer terug naar El Retiro. Ook wel een keer lekker!
Volgende ochtend om 8 uur weer terug naar Antigua. Althans, dat was de bedoeling. De shuttle kwam, maar mijn naam bleek niet op de lijst te staan en de shuttle was vol. Daar sta je dan, in de middle of nowhere. Ze bleven maar bellen met weet ik veel wie, maar een oplossing werd niet gevonden. Uiteindelijk begon de man opeens naar de bus te rennen, werd mijn rugzak op het dak gegooid en werd ik achterin tussen drie anderen gestopt. Wat was ik blij, ookal was de terugweg 10x zo oncomfortabel als de heenweg. Zaten met 12 mensen in een bus voor 9. Gelukkig kende ik de meesten van de tour op zaterdag, dus het werd nog gezellig ook. Enige voordeel van een volle bus; ook als de bus compleet door elkaar geschud wordt, kan je geen kant op. Tegen 5 uur in de middag waren we terug in Antigua. Even opgefrist, en daarna uit eten en naar een filmhuis geweest met mijn nieuwe huisgenootje Serina.

Vanmorgen weer 4 uur Spaanse les gehad, en ben nu net terug van La Guarderia. Vind het allebei nog steeds ontzettend leuk. Morgen of donderdagmiddag (afhankelijk van het weer) ga ik met Serina en twee meisjes van school de vulkaan Pacaya beklimmen. Benieuwd of het zo zwaar is als iedereen beweert, en of we lava te zien krijgen of niet. De rest van de middagen werk ik nog. Donderdag is mijn laatste dag op school, ik 'moet' dan voor alle leerlingen en leraren een afscheidsspeech houden. In het Spaans

Vrijdagochtend om 4u vertrek ik samen met Linda, een vrouw die tegelijk met mij op de talenschool is begonnen, met het vliegtuig naar Tikal, een groot mayatempelcomplex midden in de jungle in het noorden van Guatemala. Zaterdag eind van de middag vliegen we weer terug naar Guatemala City. En zondagochtend om 4 uur word ik dan voor de laatste keer door een shuttle opgehaald en naar het vliegveld gebracht.

He bah, gaat de tijd bij jullie ook zo snel?

Liefs uit Antigua